Μετά από πρόταση της Διευθύντριας κ.Βασιλικής Ζέττα και με την επιμέλεια της φιλολόγου κ.Ελένης Ματλά και της φιλολόγου Μαρίας Καιμακαμούδη οι μαθητές και μαθήτριες του τμήματος Α4 μελέτησαν σε βάθος το βιβλίο "Το παιδί που άλλαξε τον κόσμο" της κ. Ραντούδη Σταυρούλας και δημιούργησαν πρωτότυπες ποιητικές και εικαστικές δημιουργίες, συνέθεσαν τις σκέψεις τους σε ψηφιακό βίντεο και μελοποίησαν τα ποιήματα τους με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Η εκπαιδευτική δράση είχε διάρκεια 1 μήνα στο πλαίσιο των μαθημάτων λογοτεχνίας-γλώσσας και ολοκληρώθηκε με τη συνάντηση με την ίδια τη συγγραφέα στον χώρο του σχολείου.
Την Παρασκευή 22 Μαΐου 2025 η εκπαιδευτικός και συγγραφέας κ.Σταυρούλα Ραντούδη συνομίλησε με τους μαθητές και τις μαθήτριες των τμημάτων Α3 και Α4 στο Αμφιθέατρο του σχολείου και παρακολούθησε με συγκίνηση τις εξαιρετικές εργασίες των μαθητών/τριών μας. Στο τέλος χάρισε στη βιβλιοθήκη του σχολείου ένα βιβλίο της για να το διαβάσουν και άλλοι μαθητές /τριες.
Η μελέτη του βιβλίου “Ενα παιδί που άλλαξε τον κόσμο” της κ. Ραντούδη Σταυρούλας λειτούργησε ως σημαντικό παιδαγωγικό εργαλείο, ενισχύοντας την κριτική σκέψη και τη συναισθηματική ανάπτυξη των μαθητών/τριών του τμήματος Α4. Μέσα από τη συμβολική αφήγηση και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ήρωας, οι μαθητές/τριες κλήθηκαν να διερευνήσουν ζητήματα όπως η επικοινωνία, η κοινωνική συνοχή και η προσωπική ενδυνάμωση. Η διαδικασία αυτή τους επέτρεψε να αναπτύξουν έναν εσωτερικό διάλογο, να εκφράσουν με ωριμότητα τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, να αναζητήσουν τρόπους ειρηνικής συνύπαρξης και να ανακαλύψουν τη δύναμη της αποδοχής και της ενσυναίσθησης. Ιδιαίτερη σημασία είχε η σύνδεση της ιστορίας με ζητήματα διαφορετικότητας και νευροαναπτυξιακών ιδιαιτεροτήτων, όπως ο αυτισμός.
Οι μαθητές και μαθήτριες εντόπισαν στα σύμβολα του βιβλίου —τους «φράχτες», τους «φύλακες» και τα εμπόδια στην επικοινωνία— αναλογίες με τις προκλήσεις που συχνά βιώνουν άτομα στο φάσμα του αυτισμού. Αναγνώρισαν πως η δυσκολία στην κοινωνική αλληλεπίδραση ή η φαινομενική απόσταση δεν αποτελούν έλλειψη διάθεσης, αλλά διαφορετικό τρόπο επεξεργασίας πληροφοριών και έκφρασης συναισθημάτων. Παράλληλα, αναδείχθηκε μια κρίσιμη παιδαγωγική διάσταση, ότι δηλαδή η επικοινωνία και η συνύπαρξη δεν είναι ευθύνη ενός μόνο μέρους, αλλά αποτέλεσμα συνεργατικής προσπάθειας, όπου κάθε άτομο —νευροτυπικό ή νευροδιαφορετικό— συμβάλλει ισότιμα στη διαμόρφωση ενός συμπεριληπτικού κοινωνικού περιβάλλοντος. Άρα, το βιβλίο τους βοήθησε να αντιληφθούν πως τα «τείχη» που χωρίζουν τους ανθρώπους γκρεμίζονται με σεβασμό, κατανόηση και διάθεση για ουσιαστική επικοινωνία.
Έτσι, η λογοτεχνική εμπειρία μετατράπηκε σε αφορμή για βαθύτερη κοινωνική και συναισθηματική μάθηση, ενισχύοντας την ενσυναίσθηση, την αμοιβαία κατανόηση, αλληλοσεβασμό και αποδοχή στο σχολικό περιβάλλον.
